Ankers voor het goede

Zijn beelden zijn bakens in een op drift geraakte wereld, ankers om even aan te leggen en te memoriseren wat werkelijk waarde heeft in het leven.

Jef Wishaupt, beeldend kunstenaar: edelsmid en beeldhouwer, is zich er van bewust dat hij dingen maakt die ruimte innemen in een overvolle wereld. Daarom wil hij slechts met uiterste verantwoordelijkheid een stukje ruimte wegnemen om er een beetje zekerheid voor in de plaats te zetten. leder kunstwerk van Jef Wishaupt heeft warmte van binnenuit, groeit, krijgt ronding en uitwas, wordt gesnoeid en bijgevijld tot aimabel wezen dat toch de spanning heeft van wat 'groeipijn' zou kunnen heten. In al zijn werk vinden we de glooiing die koesterend is en de ribbe die zich beheerst maar kantig afzet. De overgang is niet aanwijsbaar, de contrasten liggen verankerd in zwaar bevochten evenwicht. Gaafheid en harmonie, warmte die besloten ligt in gebeitelde of gegoten massa, soevereiniteit in spanningsbogen: ze worden nog versterkt door de aaibaarheid van vorm die doorloopt in het oppervlak: de steen wordt ebbeglad gepolitoerd, het brons glanzend gepolijst of van een egaal patina voorzien, in ieder geval geschuurd en gevijld tot niets afleidt van de bedoelde stroomlijning. Een enkele keer voegt Jef Wishaupt kleur toe aan de huid van zijn bronzen; zijn patina's kunnen variëren van zwart tot groen en houtkleurig. Ook verchroomt hij zijn beelden wel. Zo noden de glanzende groeivormen, afspiegelingen van levenskracht, de mens ertoe ook letterlijk zichzelf te zien.

Jef Wishaupt zet tekens van opbouw, groei, hoop voor de toekomst. In het kleine, persoonlijke met zijn sieraden, en in het grote, monumentale met zijn bronzen en stenen beelden. 'Ze ontstaan gewoon,' zegt de kunstenaar. 'Het gebeurt gewoon. En als ik terugkijk naar wat ik gemaakt heb, dan denk ik: o, ja, het moest zo.' Toch ontstaan beelden en sieraden van Jef Wishaupt niet 'zomaar' in alledaagse zin: er is een heel serieuze en zorgvuldig onderbouwde basis van waaruit hij de positieve waarde van leven verbeeldt. Het concept ontstaat uit een intense beleving van de natuur, het menselijk streven, het cultureel erfgoed. Voor de uitwerking daarvan kiest hij altijd edele materialen, hardsteen en brons, zilver en goud, die hij ambachtelijk bewerkt en afwerkt volgens klassieke regels. Zijn perfectionisme dwingt hem tot steeds harder en intenser werken. Waarachtig en esthetisch, harmonieus en gedreven. Het resultaat dat onder zijn handen vandaan aan de wereld prijsgegeven wordt, moet een verrijking zijn, een esthetische herademing.